onzekerheid

De normaalste zaak

woensdag 11 juli

Waar heb je het over tijdens feestjes? Wat doe je voor werk? Getrouwd? Kinderen? Vakantie? Het is juist dan dat ik zo normaal mogelijk over mijn dagelijks gedoe praat. Dus toen ik laatst de verjaardag van mijn dochter vierde vertelde ik dat ik de volgende dag op moest voor een MRI scan. De reacties op

Lees verder

Lekker vergeetachtig

woensdag 13 juni

Mijn vrouw Rosie vergeet alleen de dingen die de moeite waard zijn om te vergeten. Ze leeft onbewust als een stoïcijn uit de Griekse oudheid. Maar als ze zoals laatst dan toch iets vergeet om mee te nemen, dan ben ik er om dat naar haar werk te brengen. Helaas ben ik niet zo scherp

Lees verder

De dood is dichtbij, de dood is ver weg

woensdag 9 mei

Als je mijn blogs vaker leest dan weet je dat de dood regelmatig een belangrijke rol speelt. Omdat ik zoveel heb mogen ervaren wat het is om op het randje van leven en niet leven te balanceren, is het niet gek dat ik redelijk geobsedeerd ben door de dood. Het is door het besef van

Lees verder

Pijn is leven

woensdag 11 april

De pijn zat werkelijk overal, maar het meest nog tussen mijn benen. Dit moest een hardnekkige griep zijn, maar de huisarts vertrouwde het niet. “Kleed je maar uit en ga liggen.” En voor ik het wist had deze onbekende arts tijdens zijn invaldienst mijn edele delen in zijn blote handen. Het heeft bijna dertig jaar

Lees verder

Stamceldonatie: Een getuigenis

woensdag 4 april

Dit interview verscheen in september 2013 in het Belgische magazine De Geus Acute Myeloïde Leukemie, een diagnose als een doodsvonnis. Onbehandeld overlijden AML-patiënten na enkele weken of maanden; met behandeling bedraagt de overlevingskans na vijf jaar 15 tot 70 procent, afhankelijk van het type AML. Het was deze onheilspellende diagnose die Martijn uit Nederland eind

Lees verder

Mijn brevet van onvermogen

woensdag 31 januari

De dokter wond er geen doekjes om. “U bent voor een paar uur in de week alleen nog in staat tot zeer licht werk dat geestelijk niet belast.” Dat is zo ongeveer wat er verwacht wordt van een boeddhistisch monnik, dacht ik toen.  Zou ik me nu met mijn brevet van onvermogen maar aanmelden bij

Lees verder

De schaamte voorbij

woensdag 3 januari

Nadat het westelijk halfrond 2017 tot het jaar van de schaamte heeft uitgeroepen ben ik er wel klaar mee. Voor het project Vereeuwigd, waar mensen met een levensbedreigende ziekte worden gefotografeerd, ben ik uit de kleren gegaan. Niet dat ik nou perse naakt op de plaat moest. Ik wilde vooral voorkomen dat je een zweverige

Lees verder

Weg zelfvertrouwen

woensdag 26 april

“Jongen, hoe hou jij jezelf toch staande? Respect!” “Je mag jezelf wel een schouderklopje geven voor alles wat je hebt doorstaan.” “Wees maar trots op jezelf. Ik doe het je niet na.” Dit zijn zomaar wat boodschappen die ik de afgelopen jaren te horen heb gekregen. Bemoedigende woorden uit een goed hart. De aandacht van

Lees verder

Mijn killerbody

woensdag 25 januari

“Man, wat zie jij er goed uit!” Mijn oude kennis klonk alsof hij het echt meende. Waar haalde hij het idee vandaan? Ik voel me knap beroerd. “En je krijgt ook al een gezond buikje!” Zijn enthousiasme kon niet op. Wat zegt hij nou? Hij moest eens weten wat er zich in mijn buik allemaal

Lees verder