• Wachtruimte

Blog

Iedere eerste woensdag van de maand schrijf ik een blog over mijn ongewone patientenleven. Hoe is het om niet dood, maar ook niet beter te zijn?

Mijn laatste poging haar gelukkig te maken

woensdag 29 juli 2020

Op het moment dat ik ervan overtuigd was dat ik haar gelukkig wilde maken wist ik niet dat het zo moeilijk was. Ze is niet zo veeleisend. Een beetje lief zijn, lekker koken, grapjes maken.

Lees verder

Recht op ongezondheid

woensdag 13 mei 2020

Na mijn eerste behandelperiode zag ik eruit als een marathonloper die van geen ophouden wist. Met de weinige spiervezels die ik had moest en zou ik thuis meteen op de hometrainer. Het begon met vijf

Lees verder

Het nieuwe normaal

woensdag 8 april 2020

We moeten ons richten op een nieuw normaal. Onze premier Mark Rutte is al weken kraakhelder over de ontregeling die Covid-19 veroorzaakt. En nu deelt hij mee dat het wellicht voorgoed anders blijft met afstand

Lees verder

Hoe overleef ik mijn isolatie?

vrijdag 13 maart 2020

Toen ik voor het eerst op de spoedeisende hulp kwam werd me al na een uur verteld dat ik acute leukemie had. Direct daarna verdween ik in isolatie. Sindsdien heb ik niet meer bijgehouden hoe

Lees verder

Sociale onthouding

woensdag 11 maart 2020

Chronisch zieken worstelen vaak met een gebrek aan begrip voor hun situatie. Zeker als de beperking niet af te lezen is aan het uiterlijk kan het moeilijk zijn om je telkens uit te moeten leggen.

Lees verder

Mopperdag

zaterdag 8 februari 2020

Bij ons is het al dagen een hit in huis. Ik geloof dat de Moppereend bij ieder jong gezin in Nederland een hit is. Het boek kennen we nu wel, maar er gaat geen dag

Lees verder

Duurzaam leven

woensdag 20 november 2019

Aangeschoten door de tijdelijkheid van het leven zag ik in dat er zoveel niet toe doet. Daar heb ik echt geen Waddenstrand vol rotzooi of stikstofcrisis voor nodig gehad. De dood kwam te vaak te

Lees verder

Dokter Feline

woensdag 6 november 2019

‘Weet je pap’ zei Feline vandaag ‘ik wil heel graag dokter zijn.’ Ze is net drie en weet nu al precies wat ze wil. Dat komt niet alleen omdat ze me regelmatig in kwakkelende toestand

Lees verder

Bloed – Rose George

woensdag 30 oktober 2019

Het leukste aan achttien worden was dat ik mijn bloed kon doneren. Dus het eerste wat ik die dag deed was naar de bloedbank. In een gebouwtje van het Rode Kruis kreeg ik een vragenlijst

Lees verder