identiteit

Mijn brevet van onvermogen

woensdag 31 januari

De dokter wond er geen doekjes om. “U bent voor een paar uur in de week alleen nog in staat tot zeer licht werk dat geestelijk niet belast.” Dat is zo ongeveer wat er verwacht wordt van een boeddhistisch monnik, dacht ik toen.  Zou ik me nu met mijn brevet van onvermogen maar aanmelden bij

Lees verder

De schaamte voorbij

woensdag 3 januari

Nadat het westelijk halfrond 2017 tot het jaar van de schaamte heeft uitgeroepen ben ik er wel klaar mee. Voor het project Vereeuwigd, waar mensen met een levensbedreigende ziekte worden gefotografeerd, ben ik uit de kleren gegaan. Niet dat ik nou perse naakt op de plaat moest. Ik wilde vooral voorkomen dat je een zweverige

Lees verder

Wat mij niet ombrengt, maakt mij wijzer

woensdag 8 november

De aforisme “Wat mij niet ombrengt maakt mij sterker” van de Duitse filosoof Friedrich Nietzsche wordt vaak gebruikt om ons moed in te praten tijdens ziekte. Nietzsche’s aforismen laten zich echter nooit op één manier uitleggen. Het is oorlogstaal die aansluit bij de vaak krijgshaftige bewoordingen waarmee onze houding tegenover kanker gevormd wordt. Maar wat

Lees verder

Abnormaal is normaal

woensdag 10 mei

Mijn huisarts kreeg wel eens mensen met een griepje in zijn praktijk: “Dokter, geef me alsjeblieft een stootkuurtje prednison. Ik heb een deadline op het werk en ik kan nu echt niet ziek zijn.” Als je ziek bent, dan heb je niet zoveel te kiezen. Ik heb drieënhalf jaar aan de prednison gezeten. Vooral om

Lees verder

Weg zelfvertrouwen

woensdag 26 april

“Jongen, hoe hou jij jezelf toch staande? Respect!” “Je mag jezelf wel een schouderklopje geven voor alles wat je hebt doorstaan.” “Wees maar trots op jezelf. Ik doe het je niet na.” Dit zijn zomaar wat boodschappen die ik de afgelopen jaren te horen heb gekregen. Bemoedigende woorden uit een goed hart. De aandacht van

Lees verder

Doodsbedreiging

woensdag 11 januari

Het valt me tegen. In de twee jaar dat ik blogs schrijf heb ik geen doodsbedreiging gehad. Anders dan de reguliere doodsbedreiging waar mijn gammele lichaam mee op de proppen komt, werken mijn meningen niet als de rode lap op een stier. Ik ben er ook helemaal niet op uit om ideeën te delen die

Lees verder

Het geschenk dat ziekte me geeft

donderdag 24 maart

Nadat vier jaar geleden de stamcellen van mijn zus de acute leukemie een doodschop gaven lag mijn leven overhoop. Er was echter één constante en dat waren de pillen die mijn gesloopte afweersysteem stutten. Het begon met ruim veertig per dag en het eindigde gisteren met één pil. Vandaag – ruim 25.000 pillen verder –

Lees verder

Achter de coulissen

woensdag 13 januari

Niemand hoefde het te weten dat David Bowie doodziek was. Werken hield hem op de been. Dus dat deed hij tot het eind. Een eind dat tot op de laatste seconde geregisseerd werd. Behalve als hij niet op het podium stond. Achter de coulissen stortte hij in. Dramaturgie Het leven wordt ingericht als een toneelspel.

Lees verder

Leve de onverschilligheid

woensdag 16 december

Ferdinand Bardamu leidt een verwarrend en zinloos bestaan. De hoofdpersoon uit het boek Reis Naar Het Einde Van De Nacht van Céline loopt na de eerste wereldoorlog met blijvend lichamelijk letsel en een inkzwart wereldbeeld rond. Dit meesterwerk spreidt de onverschilligheid tegenover alle wisselvalligheden van het leven uit. Ferdinand Barmadu vertikt het om zich te

Lees verder