sterfelijkheid
Een Ethiek van Afhankelijkheid en Eindigheid
Vijf jaar geleden verscheen mijn boek Carrièrepatiënt. De reactie die bleef hangen was geen compliment maar een vraag: wat betekent dit eigenlijk? Welke levensles zit hierin? Ik kon het toen niet beantwoorden. Op de dag van de lancering lag ik met een longontsteking in het ziekenhuis. Die afstand heb ik nu. Dit is mijn antwoord.
De laatste keer dat ik mijn kind optilde: Over fysieke nabijheid en afscheid.
Een kennis vertelde me eens op een feestje dat hij niet meer wist wanneer het de laatste keer was dat hij zijn dochter had opgetild. Ze was inmiddels afgestudeerd, volwassen, op weg naar haar eigen leven. Hij miste dat gevoel, zei hij, alsof er iets in zijn armen ontbrak. Wat me trof was niet zijn
Liever vijf jaar die leven, dan zeven die alleen nog bestaan
Gezondheid is niet het allerbelangrijkste in het leven. Dat klinkt provocerend vanuit iemand die AML heeft overleefd, een stamceltransplantatie achter de rug heeft, en nu met weinig energie achter zijn laptop zit. Maar juist die ervaring heeft me geleerd dat er iets belangrijkers is: een leven met betekenis. Niet als groot gebaar, maar als dagelijkse
Oud en wijs
De enige hier zonder gehoorapparaat ben ik. Met mijn aanwezigheid op dit kamermuziekfestival haal ik de gemiddelde leeftijd behoorlijk naar beneden. En toch ben ik net zo versleten als de meesten hier. Een van mijn artsen zegt dat ik dertig jaar ouder ben geworden. Dat moet ook wel, want na wat kuurtjes is mijn haar
Eenzaamheid verdragen of verhelpen?
Al zolang ik mij herinner voel ik een voorkeur om alleen te zijn. Mijn vriendschappen waren vluchtig en ik trok mij regelmatig uit het gezinsleven. Ik denk dat ik een drang naar autonoom vermogen voelde, al had ik dat op jonge leeftijd niet kunnen zeggen. De wereld wilde ik op mijn manier ontdekken door me
Vooral Doorgaan
Het wordt me vaak gevraagd: ‘Geniet je nu meer van de kleine dingen?’ Alsof je na doodziek te zijn geweest makkelijker ziet waar het om gaat. Misschien ligt het aan mij, maar ik weet niet meteen wat iemand met kleine dingen bedoelt. Is dat de bloesem die uit de knoppen wil knallen? Een warme bries
Duurzaam leven
Aangeschoten door de tijdelijkheid van het leven zag ik in dat er zoveel niet toe doet. Daar heb ik echt geen Waddenstrand vol rotzooi of stikstofcrisis voor nodig gehad. De dood kwam te vaak te dichtbij en zo wist ik dat ik niets had aan mijn bezittingen. Het enige wat telde was de volgende generatie,
Sterfscenes
De psycholoog die voor me zat moest nog schoolexamens doen toen ik ziek werd. In vier jaar tijd is ze vervolgens door de universiteit klaargestoomd om gevallen zoals die van mij te beoordelen op enig toekomstperspectief. Nou ja, ze mailde me een boekwerk aan vragenlijsten en daaruit zou ze kunnen opmaken of ik nog in
Testament
Het bezoek van de notaris die op 28 december Roos en mij het samenlevingscontract en testament liet tekenen was ook een feest. De dame van het gereformeerde slag was met de trein uit Apeldoorn gekomen. Zeker tweede klas. Ze wist niet wat ze zag. Een mannetje volop aan de morfine alleen op een kamer. Zijn