beleving
Het onvermijdelijke oordeel
Tijdens onze vakantierit merkte ik opnieuw hoe verleidelijk het is om alles wat voorbijtrekt meteen te voorzien van een oordeel. Het weer dat tegenzit, de hobbelige weg, de automobilist die nét te dicht langs scheert. Er is altijd wel iets dat commentaar oproept. Soms hoor ik mezelf al beginnen, soms blijft het bij een gedachte.
Zwart licht – Een ontmoeting met Pierre Soulages in Rodez
We liepen het museum binnen terwijl we spraken over ademhaling. Over hoe je lijf reageert op spanning, op haast, op die onzichtbare maar voortdurende druk om aan te staan. Binnen enkele minuten stonden we in een ruimte waar ademhaling ineens vanzelf ging. Alsof het zwart van de schilderijen onze aandacht omhulde, vertraagde, verdiepte. We bevonden
Amateur-hematoloog worden
Een zeldzame bijwerking op een zeldzame ziekte. Voor ik daar radeloos van werd kon ik naar een ander ziekenhuis waar onderzoek werd gedaan naar een mogelijke behandeling. De jonge arts haalde me op en excuseerde zich meteen voor de rommelige wachtkamer, die was lang niet zo mooi als bij mijn vaste ziekenhuis. ‘Ach, als ik
De patient wordt er gek van
Waar anderen vaak hun hele leven werken om een tweede huis te kunnen veroorloven krijg ik als fulltime patiënt voor niets een vakantieadres. ‘In deze herberg is altijd plaats voor jou’ zegt de arts tegen me op de spoedeisende hulp, waarna ik met bed en al een kamer opgereden word. Alle afdelingen heb ik wel
‘Ik heb geleerd te leven zonder verwachtingen’
Op 20 juni 2020 verscheen er een artikel over mensen die doorleven na kanker in het wetenschapskatern van de Volkskrant. Hierin ook een interview door Ianthe Sahadat met mij en prachtige foto’s van Judith Jockel. Het complete artikel kan je hier lezen. Martijn van Duivenboden (44) woont in Apeldoorn met zijn vrouw en dochtertje
The Knick
De televisieserie is altijd goed geschikt geweest voor moordverhalen, maar als het gaat om romantiek, intriges, humor en mysterie, dan scoort de ziekenhuisserie het best. Of in ieder geval bij ons in huis. In het tijdperk van lineaire TV bleven wij thuis voor St. Elsewhere, Zeg n’s Aaa, Medisch Centrum West en The Flying Doctors
Pijn is leven
De pijn zat werkelijk overal, maar het meest nog tussen mijn benen. Dit moest een hardnekkige griep zijn, maar de huisarts vertrouwde het niet. “Kleed je maar uit en ga liggen.” En voor ik het wist had deze onbekende arts tijdens zijn invaldienst mijn edele delen in zijn blote handen. Het heeft bijna dertig jaar
Zijn we een team?
Wie mij volgt via de social media kan het niet zijn ontgaan dat ik amper hersteld van een alvleesklierontsteking met een longontsteking het ziekenhuis weer op kon zoeken. Dat klinkt heftig, maar het zijn klappen die ik na ruim vijf jaar ziekte wel op kan vangen. Dat wil zeggen mentaal. Het lichaam blijft een krakende
Wachtruimte
Wie mijn Instagram volgt ziet regelmatig foto’s van wachtruimtes voorbijkomen. Ik zit er vaak alleen tot ik door de arts of een assistent wordt opgeroepen. De ruimtes zijn leeg en de sfeer is er bedrukt. Daarom moet er altijd iets zijn dat je de tijd moet laten vergeten: Stukgelezen tijdschriften als Golfers Magazine, Arts en