Hoe kan je goed ziek zijn?

Bij mijn tweede chemokuur kwam ik voor het eerst op een kamer met iemand anders te liggen. Misschien was dit wel eens goed. Na wekenlang alleen op een kamer op mezelf aangewezen te zijn kon ik me ophalen aan iemand die met hetzelfde worstelde als ik. Toen hij binnenkwam had ik de sfeer er al goed in met de Stones op de achtergrond, maar door zijn gezicht van tien dagen onweer was het duidelijk dat hij hier niet voor de gezelligheid kwam. Met een zakelijke goedendag werd het contact gelegd. Hij vertelde dat hij uit dezelfde stad kwam als ik, maar het schiep niet echt een band.

Hallucinaties

De pletwals die het volgende moment een week lang mijn aderen aan gort zouden raggen zou ervoor zorgen dat ik mijn kamergenoot zou laten voor wie hij was. Die tweede kuur was zo nodig nog heftiger dan de eerste en binnen de kortste keren zou ik de weg kwijt raken door hallucinaties van de reuk en het gehoor. De Stones hoefde ik niet op te zetten, ze stonden al aan in mijn hoofd terwijl een aanhoudende putlucht mij constant deed overgeven.

Bijwerkingen

Wat had ik nog aan een kamergenoot? Aan mij had hij in ieder geval niets. Hij moest iets later dan ik aan de troep en heeft mij er kapot aan zien gaan. Wat een heerlijk vooruitzicht moest dat zijn. Wanneer hij aan de beurt was begon hij te sputteren. De chemo kon hij niet uitstellen, maar alle medicatie die hij erbij kreeg mochten niet zomaar toegediend worden. Meneer had internet en wilde eerst alles weten over het doel en de bijwerkingen van die middeltjes. Zo ging er rustig dagen over voordat hij klaar was met zijn onderzoek. Kostbare dagen zo bleek al snel, want toen hij net als ik een longontsteking kreeg was zijn leven klaar en had ik weer een kamer voor mezelf.

Controle

De jaren na deze gebeurtenis heb ik me vaak afgevraagd. Hoe kan je goed ziek zijn? De controle van mijn kamergenoot was misschien niet de reden van zijn dood, maar ik geloof niet dat het hem hielp om op de stoel van een arts te gaan zitten. Wanneer ik nu op de dagbehandeling mijn onderhoudskuurtje krijg zie ik regelmatig patiënten die in Excel sheets alles secuur bijhouden. Ze vertellen me over bloedwaarden waar ik nog nooit van gehoord heb. De hoeveelheid behandelingen en medicijnen worden geturfd en daarmee jagen ze de specialist de stuipen op het lijf. Patiënten willen terecht graag de regie voeren, maar de zucht naar controle kan onnodig veel stress opleveren. Niet alleen bij de arts, maar juist bij de patiënt.

Leren

Hoe kan je dan wel goed ziek zijn? Ziek zijn moet je absoluut leren. Dat betekent dat je door alle stadia heen moet van ongeloof, boosheid, optimisme, gelatenheid en neerslachtigheid. Ik ben geen psycholoog die er onderzoek naar heeft gedaan. Er zullen vast meer emoties bij komen kijken. Maar wat ik nu wel weet is dat het belangrijk is om die te doorstaan met een stoïcijns idee dat niets blijvend is. Het is varen op je machteloosheid en de overgave. Het is een oefening in geduld. Het is weten dat wat het ook wordt, beter of niet, altijd goed is. Het is hulp vragen wanneer je het nodig hebt. Kortom, wie ziek is vraagt zich af wat wijsheid is.

 

Vond je dit verhaal interessant? Lees dan ook: Beter worden of Sterfscènes