levenskunst
Een Ethiek van Afhankelijkheid en Eindigheid
Vijf jaar geleden verscheen mijn boek Carrièrepatiënt. De reactie die bleef hangen was geen compliment maar een vraag: wat betekent dit eigenlijk? Welke levensles zit hierin? Ik kon het toen niet beantwoorden. Op de dag van de lancering lag ik met een longontsteking in het ziekenhuis. Die afstand heb ik nu. Dit is mijn antwoord.
Wat is je mens-, wereld- en zelfbeeld? Waarom twijfel geen zwakte is
Mijn eerste filosofieles. Negentien jaar. De docent stelde een vraag die me toen eerlijk gezegd niet zoveel deed: Wat is je mens-, wereld- en zelfbeeld? Ik gaf een kort, zelfverzekerd antwoord — zoals je dat op die leeftijd doet. Je denkt dat alles nog rechtlijnig is, overzichtelijk. Nu, bijna vijftig, zou ik er een boek
De ruimte om te worden: Waarom identiteit niet ‘zijn’ maar ‘worden’ is
Gisteravond stond ik bij een concert van Ethel Cain. In het publiek zag ik een lesbisch stel met een Marokkaanse achtergrond. De mensen naast mij vonden het opvallend, en fluisterden: ‘Kijk nou.’ Ik niet. Voor mij waren het gewoon twee mensen die van elkaar houden. Hun opmerking bleef hangen. Waarom maken we ons zo druk
De laatste keer dat ik mijn kind optilde: Over fysieke nabijheid en afscheid.
Een kennis vertelde me eens op een feestje dat hij niet meer wist wanneer het de laatste keer was dat hij zijn dochter had opgetild. Ze was inmiddels afgestudeerd, volwassen, op weg naar haar eigen leven. Hij miste dat gevoel, zei hij, alsof er iets in zijn armen ontbrak. Wat me trof was niet zijn
Liever vijf jaar die leven, dan zeven die alleen nog bestaan
Gezondheid is niet het allerbelangrijkste in het leven. Dat klinkt provocerend vanuit iemand die AML heeft overleefd, een stamceltransplantatie achter de rug heeft, en nu met weinig energie achter zijn laptop zit. Maar juist die ervaring heeft me geleerd dat er iets belangrijkers is: een leven met betekenis. Niet als groot gebaar, maar als dagelijkse
Waarom we meer zijn dan ons verhaal
We leven tussen verhalen. De verhalen die we over onszelf maken, en de verhalen die anderen van ons willen horen. Dat merkte ik laatst bij een basisschoolreünie. 37 jaar geen contact gehad en ineens de vraag: “Vertel iets bijzonders over jezelf.” Het etiket van de patiënt Dan kan ik natuurlijk dat ene verhaal brengen. Het
Het onvermijdelijke oordeel
Tijdens onze vakantierit merkte ik opnieuw hoe verleidelijk het is om alles wat voorbijtrekt meteen te voorzien van een oordeel. Het weer dat tegenzit, de hobbelige weg, de automobilist die nét te dicht langs scheert. Er is altijd wel iets dat commentaar oproept. Soms hoor ik mezelf al beginnen, soms blijft het bij een gedachte.
Zwart licht – Een ontmoeting met Pierre Soulages in Rodez
We liepen het museum binnen terwijl we spraken over ademhaling. Over hoe je lijf reageert op spanning, op haast, op die onzichtbare maar voortdurende druk om aan te staan. Binnen enkele minuten stonden we in een ruimte waar ademhaling ineens vanzelf ging. Alsof het zwart van de schilderijen onze aandacht omhulde, vertraagde, verdiepte. We bevonden
Joni Mitchells wil tot macht
Wie mij een beetje kent weet dat ik me verzet tegen opgelegd positieve denken. Dat wordt nu al jaren ingezet als de heilige graal in het bereiken van succes. Daarmee ga je voorbij aan het gevoel en de weerstand die op je pad komt. Iemand die dat zal beamen is Joni Mitchell. De singer-songwriter die