Aan alles komt een eind

De dokter zei tegen me dat het moeilijk gaat worden. Dat ik geen dag later bij hem had moeten komen. Er is nog een kans. De dag na de diagnose werd het duidelijk dat ik al mijn plannen wel kon vergeten. Dag carrière, dag kinderwens, dag dromen. In één klap van mijn vanzelfsprekendheid verlost. Mijn leven ging over van controle naar overgave. Wat is daar eigenlijk erg aan? “Aan alles komt een eind” zeggen ze toch?

Je mag het gek vinden, maar ik heb me vast NN2_1996_03_netscape-comkunnen houden aan het idee van de Oostenrijkse econoom Joseph Schumpeter dat het nieuwe het oude vervangt. Deze creatieve destructie is volgens hem de enige voorwaarde voor groei. Bedrijven komen op en worden vervangen door betere ondernemingen. Zo was Netscape in de jaren negentig de beste internetbrowser totdat ze werden ingehaald door andere partijen. Het bedrijf bestaat niet meer. En is dat erg? De kennis is er nog en de medewerkers maken ergens anders betere browsers.

Natuurlijk wilde ik helemaal niet dat er een streep door mijn plannen werd getrokken. Het verliezen van mijn vanzelfsprekendheid is toch winst gebleken. Ik kan nu mijn tweede leven nog beter inrichten zoals ik dat wil. En ik geloof dat als je die schijnzekerheid aan de kant kunt zetten, jij ook betere keuzes kan maken . Diep van binnen weet je toch welke dingen beter kunnen en waar je van af moet? Maak vandaag de keus, hier ga ik mee stoppen en hier ga ik beter in worden. Alsof je leven er van af hangt